یكی از مشخصه های اصلی عصر اطلاعات، استفاده از بزرگراههای اطلاعاتی است كه از اینترنت به عنوان مهمترین آن ها یاد میشود. در اینترنت این امكان برای انسانها فراهم میشود تا بتوانند با وجود حضور فیزیكی در مكانهای متفاوت، با طور همزمان با همدیگر تعامل برقرار كنند. افراد از این طریق با انسانهای دیگر در سراسر جهان مرتبط میشوند. از اینترنت به عنوان جدیدترین رسانهی جمعی یاد میشود. این رسانه در ارتباطات انسانی، شیوههای جدیدی خلق كرده است.
نیاز انسانها به برقراری ارتباط از یک سو، و مدرن شدن جوامع و به دنبال آن كم شدن ارتباطات چهره به چهره از سوی دیگر، موجب شده است كه افراد به اجتماعات مجازی روی آورند تا از این طریق به برقراری ارتباط با هم بپردازند. شكل تعاملات در دنیای مجازی با شكل این تعاملات در جهان حقیقی متفاوت است، ولی ماهیتا افراد هم در شبكههای اجتماعی حقیقی و هم در شبكههای اجتماعی مجازی به دنبال تامین نیازشان برای برقراری روابط اجتماعی هستند. همین روابط، سنگ بنای جامعه را تشكیل میدهد. انسانها با حضور در اینترنت به انزوا روی نمیآورند بلكه فقط شكل ارتباطات آن ها از قالب سنتی (چهره به چهره) به قالبی مدرن (مجازی) تبدیل میشود.
در دنیای مجازی ابزارهای متفاوتی با هدف ایجاد و حفظ پیوندها و رابطهها وجود دارد. از این میان میتوان به چترومها، ایمیل، قابلیت گفتوگو در سایتهای مختلف، گپ دیداری، شنیداری، نوشتاری و مهمتر از همه، شبكههای اجتماعی كه در پژوهش حاضر مورد توجه قرار گرفته است، اشاره كرد.
شبكههای مجازی به این دلیل دارای اهمیت هستند كه تمامی كاركردهای ارتباطی دنیای مجازی را در خود جا دادهاند؛ ولی هدف از تشكیل هر شبكهی اجتماعی با شبكهی دیگر متفاوت است. بعضی از این شبكهها دنبال مرتبط كردن متخصصان هر رشته با یكدیگر هستند و به این افراد امكان میدهند كه به مبادلهی اطلاعات علمی با هم بپردازند. برخی دیگر، به دنبال ایجاد فرصتهای شغلی برای افراد هستند و این مهم، از طریق مرتبط كردن افراد با هم میسر میشود. خلاصهی كلام اینكه هدف ایجاد هر شبكه با شبكهی دیگر متفاوت است، اما آنچه كه مهم است این است كه وجه اشتراك تمام این شبكهها، مرتبط كردن افراد با همدیگر است. افراد با عضو شدن در شبكههای اجتماعی میتوانند با آشنایان و غریبهها ارتباط برقرار كنند. كاربران امكان برقراری ارتباط با افراد گوناگون را پیدا میكنند.
با همهگیر شدن عضویت و فعالیت در شبكههای اجتماعی، این نگرانی وجود دارد كه شبكههای اجتماعی موجب شوند كاربران به همان ارتباطات مجازی اكتفا كنند و به مرور از ارتباطات فضای واقعی دور شوند و روابط آن ها با افراد نزدیكشان، از جمله خانواده، تحت تاثیر روابط مجازیشان قرار بگیرد. توجه به پیامدهای منفی عضویت و فعالیت در شبكههای اجتماعی مجازی بر روابط همسران، و رابطهی بین این فعالیت و روابط متقابل همسران، دستمایهی اصلی تحقیق حاضر است.
1-2- بیان مسئله
تشكیل خانواده با ایجاد رابطه و پیوند بین دو جنس مخالف آغاز شده و عمدتا به تولید مثل می انجامد. سلامت خانواده و كمال آن، بستگی مستقیم به چگونگی روابط بین زن و شوهر دارد. ارتباط زناشویی را فرایندی است كه در آن زن و شوهر به صورت كلامی و غیركلامی مثل گوش دادن، حالات چهره، و ژستهای مختلف با همدیگر به تبادل احساسات و افكار میپردازند (فاتحیزاده، احمدی، 1384: 111). خانواده پناهگاه انسان اجتماعی است و مامنی است كه به دلخواه برگزیده میشود تا جایی برای آرامش باشد. وجوه منفی پدیدآمده از درون این نهاد، آثار مخرب زیادی دارد و ناهنجاریهای اجتماعی بسیاری را ایجاد میكند. با وجود این متاسفانه نرخ از همپاشیدگی خانوادهها افزایش بیش از انتظاری داشته است. شواهد موجود گویای این حقیقت است كه همسران در عصر حاضر در برقراری ارتباط و داشتن زندگی زناشویی رضایتمند با مشكلات و ناهماهنگیهای متعددی روبهرو هستند. احساس امنیت، آرامش و روابط صمیمانه به سستی گراییده است و كانون خانواده دستخوش فرایندهای ناخوشایند شده است (برنشتاین، برنشتاین، 1382: 23). محققان بر این باورند وقتی كاركردهای خانواده از قبیل كاركردهای زیستی، اجتماعی، شناختی و عاطفی، یكی پس از دیگری آسیب ببیند، اعضای آن به تدریج احساس رضایتمندی خود را از دست می دهند. كاهش تدریجی رضایتمندی اعضای خانواده، ابتدا موجب گسست روانی و عاطفی و سپس اجتماعی و در نهایت منجر به واقعهی حقوقیای می شود كه طلاق نام دارد.
در دورهی حاضر، عوامل متعددی باعث سردی روابط زن و شوهر و پایین آمدن كیفیت زندگی زناشویی آن ها میشود. پژوهش حاضر در تلاش است به مسئلهی «فعالیت در شبكههای اجتماعی مجازی» بهعنوان یكی از عواملی كه میتواند بر روی روابط همسران تاثیرگذار باشد، بپردازد.
گزارشها نشان میدهد كه روابط اینترنتی میتواند به اعتماد میان همسران آسیب جدی وارد كرده و موجب اختلافات زناشویی شود (كوپر، 1997: 13). بنا به گفتهی زوجهایی كه به خاطر مشكل چنین روابطی به درمانگران و مشاوران مراجعه كردهاند، این نوع روابط نیز همانند روابط عاشقانه و صمیمانه در دنیای واقعی، برای آن ها مهم و قابل توجه بوده است (آندروود، 2005: 7).
كاملترین نوع روابط اینترنتی در شبكههای اجتماعی صورت میپذیرد. شبكههای اجتماعی نسل جدیدی از پایگاههایی هستند كه این روزها در كانون توجه كاربران شبكههای جهانی اینترنت قرار گرفتهاند. هركدام از این پایگاهها، دستهای از كاربران اینترنتی با ویژگیهایی خاص را گرد هم میآورند. شبكههای اجتماعی را گونهای از رسانههای اجتماعی میدانند كه امكان دستیابی به شكل جدیدی از برقراری ارتباط و به اشتراكگذاری محتوا در اینترنت را فراهم آوردهاند (سلیمانیپور، 1389: 14).
شبكههای اجتماعی به افراد این امكان را میدهند تا یک پروفایل (صفحه) عمومی یا نیمهعمومی در اختیار داشته باشند تا از این طریق یكی از اعضای سایت باشند. افراد به مرور شروع به یافتن دوست میكنند تا از این طریق با آن ها ارتباط برقرار كنند و اطلاعات خود را با آنها به اشتراك بگذارند (الیسون و بوید، 2008: 211)
شبكههای اجتماعی مجازی به كاربران خود این امكان را میدهند كه بدون نیاز به ارائه اطلاعات واقعی دربارهی خود، به عضویت آن ها درآیند. این گمنامی برای افراد آزادی عمل فراوانی به دنبال دارد؛ از جمله اینكه كاربران در این شبكهها به خوداظهاری روی میآورند، به این معنا كه خود واقعیشان را افشا میكنند و مطالب مربوط به امیال و آرزوها، طرز تفكر و زندگی خصوصی خود را به اشتراك میگذارند. همچنین افراد در فضای مجازی این امكان را دارند كه خودهای جدید ساخته و آن ها را به دیگران معرفی كنند؛ خودهایی كه ساخته و پرداختهی ذهن شخص هستند و شباهتی با خود واقعی او ندارند. ناشناخته بودن به افراد كمك میكند تا اعتماد بیشتری به هم پیدا كنند. افراد با به اشتراك گذاشتن علایق و سلایق خود، میتوانند دوستان جدیدی بیابند، ضمن اینكه ارتباط با دوستان گذشتهشان را حفظ و یا تقویت كنند. همچنین افراد در این شبكهها سعی میكنند خود را بهتر از آنچه كه هستند جلوه دهند.
با توجه به جذابیتهای ذكر شده برای شبكههای اجتماعی، و با در نظر گرفتن گستردگی روزبهروز شبكههای اجتماعی و سهولت دسترسی به آن ها، این شبكهها مخاطبان جوان بسیاری را به خود جذب كردهاند. بر طبق آمار سایت اینترنتوورلداستتس در تاریخ 31 دسامبر 2013، جمعیت جهان بیش از هفت میلیارد و صد و هفتاد میلیون نفر است؛ دو میلیارد و هشتصد میلیون نفر در دنیا، یعنی 39 درصد جمعیت جهان كاربر اینترنت هستند. ضریب نفوذ استفاده از اینترنت در جهان به 32.7 درصد رسیده است. سایت استتیستا آمار كاربران فعال شبكههای اجتماعی پرطرفدار جهان را تا ژوئن 2014 به این ترتیب گزارش میكند: فیسبوك یک میلیارد و دویست و هشتادهزار نفر، گوگل پلاس 343 میلیون نفر، لینكدین 300 میلیون نفر و توییتر 255 میلیون نفر.
بنا به اعلام سایت اینترنتوورلداستتس، در منطقهی خاورمیانه، تا تاریخ 31 دسامبر 2013، 103 میلیون نفر كاربر اینترنت وجود داشته كه 45 میلیون از این تعداد، كاربران ایرانی هستند. ایران با داشتن این تعداد كاربر اینترنت، رتبهی نخست را در خاورمیانه دارد و عربستان سعودی با داشتن 16 میلیون كاربر، با اختلاف بسیار زیاد از ایران، در رتبهی دوم قرار دارد. به دلیل فیلتر بودن فیسبوك در ایران و اقدام متقابل فیسبوك در حذف نام ایران از لیست كشورهایی كه به آن ها خدمات میدهد، امكان یافتن آمار دقیق كاربران ایرانی این شبكهی اجتماعی امكانپذیر نیست، اما آمارهای غیررسمی از وجود بیش از 2 میلیون كاربر فعال و حرفهای فیسبوك در ایران، و 12 تا 17 میلیون كاربر نیمهفعال حكایت دارد.
حضور مستمر كاربر در شبكههای اجتماعی، باعث تقویت روابط او با دوستان مجازی و كاهش روابط در دنیای حقیقی میشود. این افراد، وقت گذراندن در فضای مجازی را جایگزین زمانی كه باید با دوستان و خانوادهی خود بگذرانند میكنند. گاهی فرد آنچنان به فعالیت در شبكهی اجتماعی و ارتباط با دوستان مجازی خو میكند كه ترجیح میدهد بیشتر در فضای مجازی و با دوستان مجازی ارتباط داشته باشد تا با افرادی كه از نظر فیزیكی به او نزدیک هستند، مثل همسر و اعضای خانواده.
نكتهی مهم دیگر این است كه تفاوت كیفیت روابط در جهان مجازی و جهان حقیقی، باعث شده ارتباط گرفتن با جنس مخالف در فضای مجازی عادیتر و البته آسانتر باشد. تغییر سبك رابطه با جنس مخالف در فضای مجازی، این نوع رابطه را سادهتر و مخفیانهتر كرده است. ارتباط با جنس مخالف در فضای مجازی، امری است كه به نسبت ارتباط با جنس مخالف در فضای واقعی، سادهتر، پیش پاافتادهتر، معمولتر و حتی اجتناب ناپذیرتر می کند. به سختی میتوان فردی را یافت كه در شبكهی اجتماعی اینترنتی فعالیت كند و دوستانش همه همجنس او باشند. حتی فردی كه در فضای حقیقی، تنها با دوستان همجنس خود معاشرت دارد نیز چنین نكتهای را به ندرت در فضای مجازی رعایت میكند؛ یعنی كمتر به رابطهی صرف با همجنسانش پایبند است. به گفتهی محمدصادق افراسیابی، 45.2 درصد از زنان و 25.2 درصد از مردان معتقدند عضویت در شبكهی اجتماعی كلوب این امكان را برای اعضا فراهم ساخته كه در شرایط راحتتری نسبت به فضای واقعی با جنس مخالف ارتباط دوستانه برقرار كنند (افراسیابی، 1392: 3).
جذابیت شبكههای اجتماعی از یک سو و سهولت فعالیت در این شبكهها از سوی دیگر، سبب میشود تا بررسی رابطه بین عضویت و فعالیت در این شبكهها و تغییرات مربوط به زندگی خانوادگی جوانان عضو، به عنوان یک پرسش جدی برای پژوهشگران حوزهی جامعهشناسی و ارتباطات مطرح شود. محمدصادق افراسیابی، میگوید بیشتر شركتكنندگان در پژوهش او اذعان كردهاند كه برای استفادهی بیش از حد از اینترنت برای فعالیت در شبكههای اجتماعی، مورد اعتراض سایر اعضای خانواده قرار گرفتهاند (افراسیابی، 1392: 3).
هر چیزی كه موجب عدم توجه یک طرف به طرف دیگر بشود، می تواند محبت را میان آن دو بكشد یا در محبت رخوت ایجاد كند. حضور مستمر در شبكههای اجتماعی و داشتن ارتباط دائمی با دوستان مجازی هم میتواند به عنوان یكی از عوامل كمتوجهی همسران به همدیگر تلقی شود. بیشتر كاربران معتقدند چون ارتباط رودررویی در این فضا وجود ندارد و آن ها احتمالا هرگز دوستان خود را ملاقات نمیكنند، ارتباط با افراد دیگر، به خصوص دوستانی از جنس مخالف، خالی از اشكال است. در حالی كه ارتباط با افراد ناهمجنس، و احتمالا شكل گرفتن روابط صمیمی و یا عاطفی توسط یكی از همسران در شبكههای اجتماعی، اتفاقی است كه در شبكههای اجتماعی عادی است و میتواند برای زندگی مشترك فرد خطرآفرین باشد. رابطهی فرد با دوستان در شبكههای اجتماعی مجازی، هرچند رودررو نیست اما مضر است، زیرا با فراهم كردن امكان ارتباط آسان كاربر با دوستان ناهمجنس، فرد را در یک فضای هیجانی قرار میدهد و موجب میشود به جای آنكه هیجان و عواطف خود را صرف ارتباط با همسر خود بكند، این هیجانات را صرف افراد دیگر كرده و در خارج از دایرهی زندگی زناشویی سرمایهگذاری كند. نتیجه این فرایند، تحت تاثیر قرار گرفتن زندگی زناشویی خواهد بود.
به دلیل مجازی بودن رابطهها در شبكههای اجتماعی، این روابط، حساسیتبرانگیزتر از روابط حقیقی هستند. افراد نسبت به این نوع روابط همسرانشان حساسیت بیشتری نشان میدهند. نتایج پژوهش گراهال نشان میدهد میان زمان سپری شده در فیس بوك و ایجاد حس حسادت در روابط افراد، رابطهای مستقیم وجود دارد. ممكن است پیام زنندهای كه فردی روی صفحهی شما ثبت كرده است، سبب رنجش و حسادت همسرتان شود؛ این میتواند آغاز جدایی باشد (گراهال، 2008). بر اساس پیمایش آكادمی آمریكایی وكلای ازدواج در آمریكا، از هر پنج مورد طلاق، یک مورد به خاطر فیسبوك صورت گرفته است. همچنین بر اساس این پژوهش، در موارد منجر به طلاق، 80 درصد وكلا برای گردآوری شواهدشان از شبكههای اجتماعی استفاده میكنند. هر پیام زننده، عكس یا اطلاعات شخصی كه فرد در فیس بوك ثبت كرده باشد میتواند سند خیانت او تلقی شده و علیه او استفاده شود. امروزه فیس بوك به دلیل فراهم آوردن فضایی برای دیدار پنهانی عاشقان پیشین ، سبب افزایش آمار طلاق شده است (داس، 1991: 127). مارلین ماهو، نیز معتقد است خیانت در دنیای مجازی وقتی رخ میدهد كه فردی با وجود داشتن همسر، از اینترنت یا رایانه به عنوان وسیلهای برای زیر پا گذاشتن پیمانها، به ویژه تعهدات جنسی استفاده كند (ماهو، 2002).
باومن با مطرح كردن پدیده «عشق سیال» مدعی شده است دوستیهای اینترنتی بین زنان و مردان بسیار متفاوت از دوستیهایی است كه به واسطهی سایر رسانهها انجام میشود. به نظر او این دوستیها بهدلیل ماهیت مجازی و دروغین آن ها به شدت زندگی بشریت را تهدید میكنند. او از اینكه مفهوم سنتی وفاداری و عشق واقعی تضعیف شده است ابراز نگرانی میكند.
مسئلهی تحقیق حاضر، بررسی این نكته است كه با توجه به افزایش میزان ارتباطات مجازی افراد، و همچنین با در نظر گرفتن ویژگیهای خاص روابط مجازی، این نوع از روابط چه تاثیری بر روابط متقابل همسران داشتهاند. تعداد بالای كاربران اینترنت و شبكههای اجتماعی در ایران كه اكثرا جوان هستند، بررسی این تاثیر را ضروری كرده است. فعالیت در شبكههای اجتماعی، برای قشر جوان جذابیت بیشتری دارد، و باعث گسترش ارتباطات دوستانهی آن ها و برقراری روابط با طیف وسیعی از افراد مختلف میشود. اكثر جوانان این روزها حداقل در یک شبكهی اجتماعی عضو هستند و فعالیت دارند و حضور در این شبكهها، در كشور ما به یكی از ویژگیهای اصلی نسل جوان تبدیل شده است. به دلیل مجازی بودن ماهیت روابط در شبكههای اجتماعی، كاربران حساسیت كمتری روی انتخاب دوستانشان دارند و معمولا تعداد زیادی دوست از هر دو جنس، در میان فهرست دوستانشان دیده میشود. قشر دانشجو، به ویژه دانشجویان مقطع تحصیلات تكمیلی كه به خاطر انجام فعالیتهای پژوهشی دسترسی دائمی به اینترنت دارند، و معمولا جوان هستند و اینترنت برای آن ها جذاب نیز هست، از اعضای مهم و فعال شبكههای اجتماعی تلقی میشوند. این افراد در سن تاهل قرار دارند و عموما متاهل و در سالهای ابتدایی زندگی مشترك هستند؛ یعنی دورانی كه زندگی مشترك هنوز نوپا و در معرض خطر است و حساسیت همسران روی همدیگر، و همچنین روی افرادی كه همسر با آن ها ارتباط دارد بیشتر است. بنابراین مسئلهی یاد شده در بین این قشر محسوستر و تبعات احتمالی آن بیشتر است.
برخی از شبكههای اجتماعی مانند فیسبوك، گوگلپلاس و اینستاگرام، به نسبت شبكههای اجتماعی دیگر، در حال حاضر طرفداران بیشتری دارند و افراد زیادی در آن ها عضو بوده و فعالیت میكنند. رشد روزافزون شبكههای اجتماعی در اینترنت و عضویت و فعالیت در این شبكهها، سبك زندگی افراد عضو را تحت تاثیر قرار میدهد و به نظر میرسد این تغییر سبك زندگی میتواند باعث شود زندگیهای خانوادگی نیز تحت تاثیر روابط مجازی افراد قرار گیرد. وجود این تاثیرپذیری در صورتی كه تایید شود، قابل تامل و مستلزم سیاستگذاری است. در مطالعات جدید در مورد وضعیت خانوادهها، به تاثیر فعالیت در شبكههای اجتماعی بر روابط همسران كمتر پرداخته شده است و این توجه، ضروری به نظر میرسد. مسئلهی اصلی تحقیق حاضر نیز بررسی این است كه آیا فعالیت در شبكههای اجتماعی تاثیری بر روابط همسران گذاشته است یا خیر.
1-3- ضرورت و اهمیت تحقیق
بر اساس آمارهای ارائه شده در طرح مسئله و همچنین شواهد تجربی، میتوان این نتیجه را گرفت كه تعداد كاربران اینترنت و شبكههای اجتماعی مجازی در جهان به طور روزانه قابل افزایش است. بنابر یافتههای تحقیق شركت كانویو، 58 درصد از پاسخگویان گفتهاند كه از شبكهی اجتماعی فیسبوك، 37 درصد از گوگل پلاس، 14 درصد از كلوب (شبكهی اجتماعی داخلی در ایران)، 12 درصد از توییتر و 12 از لینكدین استفاده میكنند. حدود یكسوم افراد مزبور هم گفتهاند كه روزانه دست كم یک ساعت از وقت خود را صرف رسانههای اجتماعی اینترنتی می كنند. بر اساس اظهارات عضو هیئت مدیرهی این شركت، ایرانیان بالاترین تولیدكنندگان و مصرفكنندگان محتوا در منطقه هستند. یكسوم از پاسخگویان این تحقیق اذعان كردهاند فناوریهایی مانند رسانههای اجتماعی موجب كمرنگ شدن ارتباط میان اعضای خانوادهها شده است؛ چرا كه افراد، وقت خود را به طور روزافزون صرف فعالیتهای آنلاین و مجازی میكنند.
آمار و نتایج ارائه شده حاكی از آن است كه افزایش تعداد كاربران فیسبوك و گذران وقت فراوان توسط جوانان در این فضا، در رابطه با ایرانیان هم صدق میكند. بر اساس یافتههای طرح ایران و اینترنت، حدود 32 درصد از كاربران جوان اینترنت عضو فیسبوك هستند كه این مورد بیانگر اقبال جوانان به این شبكهی اجتماعی مجازی است (باستانی و همكاران، 1390).
هر فردی نزدیكترین رابطه را با اعضای خانوادهاش دارد و معمولا اوقات فراغت خود، یعنی اوقاتی كه به كار یا درس مشغول نیست را با اعضای خانوادهاش میگذراند. بنابراین اعضای خانوادهی یک فرد، بیشترین آسیب را از فعالیت او در شبكههای اجتماعی میبینند و احتمالا بیشترین واكنش را نیز خواهند داشت. این استفادهی زیاد تا جایی پیش میرود كه می تواند روابط خانوادگی فرد را تحت تاثیر قرار داده و دچار تزلزل كند: افرادی كه به میزان زیادی از اینترنت استفاده كردهاند، خود اظهار داشتهاند كه روابط خانوادگیشان دچار آفت و اختلال شده؛ اما روابط دوستانهی آنها، بهتر و گستردهتر شده است (فیضی، 1384: 22).
یافتهها و نتایج تحقیقات كراوت و همكارانش نیز گواهی بر این نگرانیهاست. كراوت مدعی شد كه استفاده از اینترنت موجب كاهش ارتباط فرد با خانوادهاش و كوچك شدن حلقهی اجتماعی پیرامون او و افزایش احساس تنهایی و افسردگی میشود (كراوت و همكاران، 1998: 374).
الیزابت بات، از نظریهپردازان مشهور نظریهی شبكه است. بر اساس تحقیق خانم بات مشخص شد كه چگونگی روابط همسران در خانواده، به رابطهی زوجها با محیط اجتماعی و حمایتهایی كه از گروههای اجتماعی دریافت میكنند، بستگی دارد. اگر آن ها از پشتیبانی گروههای دیگر برخوردار باشـند، نیاز كمتـری بـه روابـط زناشـویی خواهند داشت. اگر این كمكها و پشتیبانیها نباشد، زن و شوهر به یكـدیگر وابسـتگی متقابـل مییابند (بات، 1373: 69).
در دسترس بودن سختافزارهای اینترنتی مانند گوشیهای موبایل، رایانههای كوچك قابل حمل و تبلتها، و همچنین گسترش زیرساختهای شبكهی جهانی اینترنت در كشور ما، باعث شده كه شمار كاربران اینترنت روزبهروز افزایش پیدا كند. در این میان، فعالیت در شبكههای اجتماعی، سهم بزرگی از وقت كاربران اینترنت را به خود اختصاص میدهد. كاربران نه فقط در مدتزمانی كه در خانه یا محل كار حضور دارند، بلكه در زمان تردد در مسیر بین خانه و محل كار و حتی در سفر، به راحتی میتوانند از اینترنت استفاده كرده و حسابهای كاربری خود را در شبكههای اجتماعی چك كنند. عاملی معتقد است شبكهای شدن جامعهی امروز، معنای همهچیز و هرچیزی را مورد بازاندیشی قرار داده و مفاهیم تازهای نیز ایجاد كرده است: اقتصاد، فرهنگ، اجتماع و حتی مفاهیم عامتری همچون مكان و زمان نیز در این فرایند دگرگون شده یا همچنان در حال دگرگونی هستند (عاملی، 1388: 4).
افراد در فضای مجازی، روابطی متفاوت با روابط در فضای حقیقی را تجربه میكنند. شبكههای اجتماعی اینترنتی به دلیل مجازی بودنشان و اینكه افراد را رو در روی هم قرار نمیدهند، اقتضائات خاص خودشان را دارند. روابط در این فضاها صمیمیتر، دوستانهتر و بیپردهتر است. افراسیابی در این باره میگوید میان عضویت در شبكههای اجتماعی اینترنتی، با مقولههایی نظیر چگونگی ارتباط با جنس مخالف و شیوهی محاورات اعضا در محیط بیرونی ارتباط وجود دارد. بنابراین میتوان گفت میان عضویت در شبكههای اجتماعی اینترنتی و سبك زندگی جوانان، ارتباط وجود دارد (افراسیابی، 1392: 7).
گوشیها و سیمكارتهای موجود در بازار، این روزها امكان استفاده از اینترنت را در هرجا و هر زمان برای كاربران فراهم كردهاند. بسیاری از جوانان هنگامی كه در خانه و در كنار اعضای خانوادهشان قرار دارند، همزمان در شبكههای اجتماعی نیز فعالیت میكنند و دوستان مجازیشان را در جریان مسائل مختلف زندگیشان و گاه حتی مسائلی كه در خانه و در حریم خصوصیشان میگذرد، قرار میدهند.
این در حالی است كه داشتن منافع، دلمشغولی، و حتـی سـرگرمیهـای مشـترك، ارتقـای میزان یكـدلی و همفكری را به همراه خواهد داشت. تقویت این امر در میان زن و شوهر موجب افزایش رضـایت از زندگی مشترك میشود و بیتوجهی به آن، جز هدایت امـواج بیگـانگی و سـردی بـه كـانون خانواده، نتیجهای نخواهد داشت (فسائی، ملكیپور، 1392: 8).
اصل اساسی در ازدواج، مودت و گرمی روابط و وجود محبت است كه به وسیله ایجاد ارتباط و سخنان مهرآمیز محقق می شود و ابزاری مثل اینترنت كه توجه زن و مرد را از همدیگر منحرف كرده و به دیگران مشغول میكند، میتواند در رابطهی زن و مرد اختلال ایجاد كند. سكوت بین زن و شوهر و عدم توانایی آن ها برای ایجاد فضای گفتوگوی مشترك، به نحوی از انحا، از جمله به خاطر فعالیت اینترنتی، از مشكلات جدید خانوادهها است.
شبكههای اجتماعی ابزارها و امكاناتی را در اختیار كاربران قرار میدهند تا آنها بتوانند تصاویر و ویدئوهای شخصی خود را در صفحات خود قرار دهند. كاربران به راحتی میتوانند اطلاعات شخصی خود را در این شبكهها به اشتراك بگذارند. افرادی كه این محتوای شخصی در دسترسشان قرار میگیرد، همیشه افراد آشنا و مورد اعتماد نیستند. علاوه بر این، كاربران نیز میتوانند از اطلاعات شخصی كاربران دیگر باخبر شوند و در جریان جزئیترین فعالیتها، افكار و احساسات، و حتی موقعیت مكانی آنها قرار بگیرند. به عبارت دیگر، هر كاربری علیرغم اینكه در خانه و در فضای خانوادگی و خصوصی خود قرار دارد، میتواند با هزاران هزار كاربر دیگر كه كیلومترها از او دور هستند ارتباط بگیرد و اطلاعاتی را به اشتراك بگذارد.
چنین حجم وسیعی از روابط مجازی كه گاهی خصوصیترین احوال فرد را به دیگران منتقل میكند، ممكن است رابطهی خانوادگی فرد را تحت تاثیر قرار دهد. با گسترش تعداد كاربران شبكههای مجازی، نوع جدیدی از روابط هم تعریف شده است؛ دوستیابی و ازدواج اینترنتی از همین دسته روابط جدید هستند. بنابراین میتوان گفت كه روابط خانوادگی افراد هم تحت تاثیر گسترش شبكههای اجتماعی اینترنتی قرار گرفته است. تحقیق حاضر در نظر دارد بررسی كند كه فعالیت افراد متاهل در شبكههای اجتماعی، آیا تاثیری بر روابط متقابل این افراد با همسرانشان دارد یا خیر، و در صورتی كه وجود این تاثیر تایید میشود، آیا تغییری مثبت قلمداد میشود یا منفی.
1-4- پرسشهای پژوهش:
پرسش اصلی:
آیا فعالیت در شبكههای اجتماعی، روابط متقابل همسران را تحت تاثیر قرار میدهد؟
پرسشهای فرعی:
1- آیا فعالیت در شبكههای اجتماعی میتواند منجر به ایجاد تغییر در كیفیت و نوع روابط متقابل همسران شود؟
2- آیا فعالیت در شبكههای اجتماعی باعث فقدان اعتماد متقابل در بین همسران میشود؟
3- آیا فعالیت در شبكههای اجتماعی میتواند باعث انزواطلبی همسران شود؟
4- آیا فعالیت در شبكههای اجتماعی میتواند باعث بیتوجی همسران به همدیگر شود؟
5- آیا فعالیت در شبكههای اجتماعی می تواند باعث عدم مشاركتجویی همسران در خانه شود؟
1-5- اهداف پژوهش:
هدف اصلی:
بررسی اینكه آیا فعالیت در شبكههای اجتماعی بر رابطهی افراد متاهل با همسرانشان تاثیر میگذارد یا نه.
اهداف فرعی:
1- بررسی رابطهی فعالیت در شبكههای اجتماعی و ایجاد تغییر در كیفیت و نوع روابط متقابل همسران.
2- بررسی رابطهی فعالیت در شبكههای اجتماعی و فقدان اعتماد متقابل در بین همسران.
3- بررسی رابطهی فعالیت در شبكههای اجتماعی و انزواطلبی همسران.
4- بررسی رابطهی فعالیت در شبكههای اجتماعی و بیتوجی همسران به همدیگر.
5- بررسی رابطهی فعالیت در شبكههای اجتماعی و عدم مشاركتجویی همسران در خانه.
فرم در حال بارگذاری ...